• Home
  • Features
  • Είναι απαραίτητη η αύξηση του προπονητικού φορτίου κατά την διάρκεια μιας διακοπής;

"Παγωμένος Ώμος": Όλα όσα θα θέλατε να ξέρατε σχετικά με την επώδυνη αυτή πάθηση

Ο εξειδικευμένος στις παθήσεις του ώμου φυσιοθεραπευτής του Performance22 Γιώργος Βασιλόπουλος απαντά σε σημαντικές ερωτήσεις σχετικά με τα αίτια και τους τρόπους αντιμετώπισης της πάθησης του "παγωμένου ώμου".

Τί είναι ο "παγωμένος ώμος";

Ο παγωμένος ώμος είναι μία εξαιρετικά επώδυνη κατάσταση κατά την οποία περιορίζεται τελείως ή μερικώς το εύρος κίνησης της εν λόγω άρθρωσης (stiff joint). Eπιδημιολογικά αναφέρεται στο 2 με 5 % του γενικού πληθυσμού, με μεγαλύτερο ποσοστό εμφάνισης στις γυναίκες. Αποτελεί μία από τις πιο επώδυνες παθήσεις της ωμικής ζώνης (μαζί με την ασβεστοποιό τενοντίτιδα και το αυχενοβραχιόνιο σύνδρομο) και είναι ένας από τους πιο συχνούς λόγους που αναγκάζουν τον ασθενή να επισκεφτεί τον ιατρό. Ο παγωμένος ώμος αναφέρεται και ως συμφυτική θυλακίτιδα (adhesive capsulitis ). Η Ο θύλακας του ώμου σχηματίζεται από μια ελαστική, ευλύγιστη ‘κάψουλα’ που περιβάλλει την άρθρωση. Η ομαλή λειτουργία του εξασφαλίζει την ελαστικότητα της άρθρωσης και εγγυάται το πλήρες εύρος κίνησης της στον τρισδιάστατο χώρο. Καθώς ξεκινάει το ‘πάγωμα’, η σύσταση του ιστού του θύλακα μεταβάλλεται μικροσκοπικά, γίνεται οιδηματώδης και αναπτύσσει φλεγμονή. Προοδευτικά χάνεται η ελαστικότητα του και τη θέση της παίρνει ο πόνος και η δυσκινησία.

 

inflammed shoulder capsule frozen shoulder
Αριστερά απεικονίζεται υγιής θύλακας,
ενώ δεξιά ένας οιδηματώδεις.
 Απεικόνιση του αρθρικού θύλακα
της άρθρωσης του ώμου.

 

Πως παρουσιάζεται ο παγωμένος ώμος;

Η πάθηση μπορεί να προκύψει ξαφνικά, χωρίς δηλαδή κάποια συγκεκριμένη αιτιολογία ή προειδοποίηση. Άλλες φορές μπορεί να ευθύνεται κάποιος μικροτραυματισμός, απλές καθημερινές επαναλαμβανόμενες κινήσεις, είτε η παρατεταμένη ακινητοποίηση της άρθρωσης. Ο παγωμένος ώμος εκδηλώνεται συνήθως σε τρία στάδια:

Το ‘’pre-freezing’’ στάδιο ξεκινάει με πόνο στις ενεργητικές και παθητικές κινήσεις για τουλάχιστον ένα με τρεις μήνες. Αρχικά ο περιορισμός στην κίνηση δεν είναι τόσο έντονος. Παρόλα αυτά κάποιες κινήσεις, όπως για παράδειγμα η έξω στροφή ή το να φέρνει κανείς το χέρι πίσω από την πλάτη προκαλούν έντονο πόνο. Σε αυτή την φάση, οι ασθενείς περνάνε συνήθως ασυνείδητα σε κινητικά πρότυπα που σαν στόχο έχουν να προστατέψουν τον ώμο. Ο περιορισμός του εύρους κίνησης της άρθρωσης αρχίζει ήδη να γίνεται εμφανής. Στο στάδιο του ‘’freezing’’ , τα συμπτώματα κρατούν για τρεις με εννέα μήνες και συνοδεύονται από πόνο, ο οποίος εμφανίζεται κυρίως κατά την διάρκεια της νύχτας. Η κινητικότητα αρχίζει να μειώνεται αισθητά, ενώ ο πόνος και η δυσκαμψία ενοχλούν πλέον εμφανώς τον ασθενή. Tο τελικό στάδιο του ‘’frozen’’ διαρκεί από τον ένατο ως τον δέκατο τέταρτο μήνα. Ο περιορισμός της κίνησης είναι πλέον τόσο σημαντικός, ώστε ο ασθενής αδυνατεί να φτάσει ένα ψηλό ράφι ή να κουμπώσει ένα στηθόδεσμό. Στην συνέχεια, ο πόνος μπόρει να μειώθει στις πιο πολλές κινήσεις, αλλά παραμένει στις ακραίες θέσεις. Ο θύλακας πλέον δεν είναι τόσο οιδηματώδης, αλλά η δυσκολία πραγματοποίησης πολλών κινήσεων παραμένει.

Ποιά είναι η σχέση του παγωμένου ώμου με άλλες παθήσεις;

Ο παγωμένος ώμος παρουσιάζεται πιο συχνά σε ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη, έχουν υψηλά επίπεδα χοληστερόλης ή έχουν καρδιολογικά προβλήματα. Μπορεί επίσης να σχετίζεται με πιο σπάνιες παθήσεις, όπως η νόσος του Dupuytren ( ρίκνωση παλαμιαίας απονεύρωσης), ενώ πολύ συχνά εμφανίζεται μετά από καταπόνηση με ή χωρίς τραυματισμούς της ωμικής ζώνης.

GIORGOS OMOS


Υπάρχει θεραπεία για τον παγωμένο ώμο;

Σε πρώτη φάση η θεραπεία του παγωμένου ώμου είναι συντηρητική, και όχι χειρουργική. Τον πρώτο λόγο έχει η φυσικοθεραπεία με στόχο να μειώσει τον πόνο και να αυξήσει το εύρος κίνησης. Έκτος από την χρήση φυσικών μέσων, βασικό ρόλο στην θεραπεία έχουν οι χειρισμοί με τα χέρια του φυσικοθεραπευτή, που προϋποθέτουν άριστη θεωρητική κατάρτιση, εμπειρία, υπομονή και επιμονή. Η καλή επικοινωνία με τον ασθενή και η ορθή καθοδήγηση από τον θεράποντα αποτελεί κλειδί για την γρήγορη επάνοδο, καθώς η αποκατάσταση πρέπει να συνεχίζεται και στο σπίτι από τον ίδιο τον ασθενή. Να τονίσουμε εδώ, πως χρειάζεται προσπάθεια και υπομονή από την πλευρά του ασθενή, καθώς και ψυχολογική υποστήριξη του από την θεραπευτική ομάδα, μιας και η μακρόχρονη εξέλιξη της πάθησης μπορεί να επιβαρύνει ψυχικά πολλούς από τους παθόντες. Η άμεση προσφυγή στους ειδικούς κατά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων αυξάνει τις πιθανότητες της επιτυχούς συντηρητικής αντιμετώπισης. Ένα σύνηθες πρόβλημα που συναντάμε στους ασθενείς μας, είναι ότι προσπαθούν ανεπιτυχώς να αντιμετωπίσουν μόνοι τους τα πρώτα στάδια της πάθησης, με αποτέλεσμα να χάνουν πολύτιμο χρόνο και δυσκολεύουν την επιτυχή έκβαση της θεραπείας. Τέλος, πάντα σε συνεννόηση με τον ορθοπαιδικό, μια φαρμακευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσει στην μείωση της φλεγμονής διευκολύνοντας την θεραπεία.

Σε περίπτωση που η συντηρητική θεραπεία δεν φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα, υπάρχει η δυνατότητα χειρουργικής αντιμετώπισης με αρθοσκοπική επέμβαση.

Υπάρχει πρόληψη ? Μπορεί να κάνει κατι ο ασθενής για να αποφύγει την πάθηση;

Όπως προαναφέραμε, η συγκεκριμένη πάθηση δεν είναι τόσο προβλέψιμη, καθώς τα ακριβή αίτια δεν είναι ακόμα πλήρως εξακριβωμένα. Σίγουρα, η σωστή γυμναστική και η θεραπευτική άσκηση για την ενδυνάμωση της ωμικής ζώνης μπορούν να μειώσουν κάποιους παράγοντες παθογένειας, όπως για παράδειγμα κάποιο μικροτραυματισμό. Τα σωστά κινητικά πρότυπα στον αθλητισμό, αλλά και η καλή εργονομία στον χώρο εργασίας μειώνουν τις πιθανότητες να παρουσιαστεί ο παγωμένος ώμος.

Γιώργος Βασιλόπουλος - Ιατρική Ομάδα του Performance22

Για οποιοδήποτε σχόλιο, ερώτηση ή απορία σχετικά με το παραπάνω άρθρο, παρακαλούμε στείλτε μας email στην διεύθυνση: